1979 Time Magazine artikel; De wereld van Islam

Timemagazine 1979, alleen geheel te lezen met abonnement.

Islam Time Magazie 1979 cover 1101790416_400

hier Engelse tekst

‘Wij moslims zijn één familie, ook al leven we onder verschillende overheden en in verschillende regio’s.’ – Ayatullah Ruhollah Khomeini, de leider van de Iraanse revolutie
Zevenendertig jaar geleden, wijdde Time magazine zijn cover aan ‘Islam, De Strijdende Heropleving’ en publiceerde een lang artikel, ‘De wereld van de islam’, waarin John A. Meyer schreef: ‘We willen de heropleving van de islam onderzoeken, niet gewoon als een ander geloof, maar als een politieke kracht en als potentiele krachtige derde ideologie die concurreert met het marxisme en de westerse cultuur in de wereld van vandaag.’ Het was 16 april 1979. De redacteur, Marguerite Johnson, schreef het cover verhaal, omdat ‘de Iraanse revolutie vooral van belang was voor het Westen om de drijvende energie en toewijding die Islam beveelt naar zovelen, te begrijpen.’

Senior editor John Elson gaf aan dat ‘de islam vaak verkeerd begrepen wordt mede omdat zo veel mensen  geprobeerd hebben termen uit het christendom en het jodendom daarop toe te passen’. Bij het schrijven van dit artikel, heeft de redactie geprobeerd een beeld van de islam te schetsen voor wat het echt is, ‘een manier om de samenleving te ordenen.’ Volgens Time magazine, waren er 750 miljoen moslims en 985.000.000 christenen in 1979, een grote groep gereed om de ‘politieke macht van de islamitische manier van leven’ te handhaven. Het volk van Iran stemde blijkbaar met overgrote meerderheid voor het creëren van een islamitische republiek , de naties eerste ‘regering van God’, zoals Ayatullah Khomeini verklaarde. Deze theocratische en vrijheid-verstikkende regering verving, na een jaar van revolutie, een ‘ dynastieke autocraat die droomde om zijn land  te veranderen in een Westers-stijl industriële en seculiere staat.’ Een verwesterde maatschappij veranderen in een regering van religieuze mullahs werd beschreven als ‘een nieuwe dageraad voor de islamitische mensen.’

Time magazine citeerde het tijdschrift Cairo, Al Da’wah (De Roep): ‘De moslims komen, ondanks de Joodse sluwheid, Christenhaat en de Communistische storm’.
En het geschiedde – de moslims zullen echt komen, miljoenen, Europa en Amerika binnenvallend, met open armen ontvangen door een verouderd en suïcidaal Europa, geregeerd door een technocratische elite die zich alleen interesseren in het mislukte multiculturalisme, hun macht, controle van de nieuwe toren van Babel en hun bankrekeningen. Time magazine beschreef de heropleving van islam in 70 landen over de hele wereld, weerspiegeld in de hadj, de bedevaart naar Mekka, onveranderd door 14 eeuwen heen; deze vermeende heropleving vond plaats onder de jongeren, die de sharia, boerka’s, hijab en andere vormen van vrouwenslavernij vanwege de ‘half-person-status’ wilden en genitale verminking en zware straffen wensten  in gevallen van verkrachting, echtscheiding, overspel en abortus. Time magazine ging ervan uit dat deze vermeende opleving al tientallen jaren plaatsvond, omdat ‘De islam niet het soort vrijdag-naar-de-moskee-toe-gaan religie is. Het is een erecode, een systeem van wet en een allesomvattende manier van leven.‘

Deze heropleving werd geïnspireerd en gevoed door een ‘zoektocht naar stabiliteit en wortels’, een diepgewortelde haat voor de westerse waarden en ‘de bevolkingsexplosie in die islamitische landen, waar anticonceptie weinig werd beoefend’.
Marvin Zonis wordt geciteerd ; ‘de islam als een middel wordt gebruikt om terug te slaan naar het Westen, in de zin van mensen die proberen een zeer sterk beschadigd gevoel van eigenwaarde terug te winnen’.  Zij vinden dat de afgelopen 150 jaar het Westen  hen cultureel volledig overweldigd heeft en in dat proces hun eigen instellingen en manier van leven tweederangs zijn geworden’. ‘De islam is een politiek geloof met een verlangen naar expansie’, zei Marguerite Johnson. En de geschiedenis van hun expansionistische verlangens is veelzeggend, een expansionisme wat christelijke kruistochten noodzakelijk maakte om de door islam bezette gebieden te herwinnen. Arabieren overvielen en veroverden vele landen en hun handelaren droegen Islam met zich mee; het Perzische Rijk, het Byzantijnse Rijk, Noord-Afrika naar Spanje, het Midden-Oosten, Maleisië, Indonesië, Singapore, de Filipijnen, de zwarte stammen in Afrika ten zuiden van de Sahara, zijn alle gedwongen tot onderwerping en bekering tot de islam. Time Magazine voegde eraan toe dat, ‘Op het Indiase subcontinent, in Zuidoost-Azië, in Afrika en de Stille Oceaan, miljoenen moslims onder koloniale overheersing stonden’. Time magazine merkte op dat ‘de islam vaak wordt gestereotypeerd als volslagen hard in zijn wetboek, intolerant naar andere godsdiensten, onderdrukkend tegenover vrouwen en onverenigbaar met vooruitgang’. Er wordt geen melding gemaakt van Koran citaten die hun gelovigen adviseert om de ongelovigen te doden. Salem Azzam, dan Saudi secretaris-generaal van de Islamitische Raad van Europa, werd geciteerd toen hij zei dat door deze islamitische heropleving in een negatief daglicht te zien niets anders is dan een ‘terugkeer naar het kolonialisme -. Indirect, maar van een dieper soort’.

Andere moslims en hun verdedigers beweerde dat ‘de islam niet monolithisch is, dat het verenigbaar is met verschillende sociale en economische systemen en dat het verre van een terugkeer naar de donkere middeleeuwen is en het geheel in overeenstemming is met de vooruitgang’. De realiteit is dat de Taliban een bloeiende Afghaanse samenleving had onderdrukt en achteruit liet gaan. De ‘vluchtelingen oorlog’ van Syrië, die de vrijgevende verzorgingsstaat van Europese landen zijn binnengedrongen en de ontvangende samenlevingen verkrachten en plunderen, hebben ernstige gevolgen voor de zeer tolerante en multiculturele naties die hen uitnodigden en dwaas met open armen ontvingen. Vrome moslims worden beschreven in dit artikel als zij die tegen  het ‘materialisme van het Westen en het atheïsme van het communisme’ zijn. Maar zij verwelkomen ‘individueel initiatief, respecteren privé-eigendom en tolereren winst’. Maar gematigdheid en ‘gemeenschappelijke verantwoordelijkheid’ zijn het belangrijkst. Woeker is verboden maar rente is toegestaan indien gebruikt voor ‘algemeen welzijn’. Gemeenschap en het algemeen belang zijn communistische principes. Een zakat ( reiniging: http://www.kennislink.nl/publicaties/religieuze-belasting-en-liefdadigheid) van 2,5%, geheven op individuele activa, is toegestaan in het belang van de gemeenschap.
Een vrome moslim heeft bezwaren tegen het kwaad in verband met het moderne leven, maar geniet gratis van alles wat het Westen moet verstrekken, zoals welzijn, huisvesting, televisies, mobiele telefoons, kabel, auto’s, elektriciteit, A / C, etc. Het Time artikel verklaarde dat de islam tegen ‘drank fabrieken’ is, vanwege de  afbraak van de familie structuur, de verlaging van de morele normen, [en] de aantrekkingskracht van gemakzuchtige wereldlijke levensstijlen’. Maar moslims ‘eisen het beste van het Westen: scholen, ziekenhuizen, technologie, landbouw en water ontwikkelingstechnieken’.

Vrome moslims, ongeacht waar ze wonen, zijn verplicht zich te houden aan de sharia, ‘het pad dat gevolgd moet worden’. De consensus van de verantwoordelijke islamitische geleerden en de daden en uitspraken van Mohammed uitgegroeid tot een ‘allesomvattende code van ethiek, moraal en religieuze plichten’. Het is dus een volledige controle van iemands leven. Eenmaal verankerd in de westerse beschaving, starten moslims met liegen bij de oprichting in een poging om dit om te zetten in de sharia-naleving; alles wat westerse scholen, ziekenhuizen, landbouw, militaire en technologie in de eerste instantie groot maakte, zal worden vervangen door wat wordt goedgekeurd door de islamitische theocratie. Het maakt niet uit hoe de media ons toen en nu Islam voorspiegelt, De Sharia wet en onze Amerikaanse grondwet zijn niet verenigbaar. Moraalrelativisme en tolerantie tot het punt van onwetendheid toe leidt tot nationale zelfmoord.