Dader werd slachtoffer. Hoe troebel wil je het hebben?

Artikel ten dele overgenomen van Jalta

Herdenken: het levensgevaarlijke politiek correct herschrijven van de geschiedenis

De afgelopen jaren hebben steeds meer onzalige initiatieven het daglicht gezien om pijnlijke feiten over de Tweede Wereldoorlog te verbloemen en andere ridicuul uit te vergroten. Zo wordt de geschiedenis vertekend voor volgende generaties. Dat is niet alleen onwenselijk, het is levensgevaarlijk.

  • De nationale Dodenherdenking valt dit jaar samen met de Joodse Jom haShoa (de Shoa-herdenking), en eindelijk, na jaren strijd door Joden, Sinti en Roma, is het Comité 4 en 5 mei overstag gegaan. In de toekomst zal tijdens de kranslegging bij de nationale herdenking op de Dam niet meer worden gesproken over een krans die gelegd wordt uit naam van ‘zij die vermoord werden voor wie zij waren’, maar zullen met naam en toenaam Joden en Sinti en Roma worden genoemd
  • Maar laten we hopen dat de valse politieke correctheid die de laatste jaren bon ton is geworden, ook wordt teruggedraaid. Hoewel het er vooralsnog niet op lijkt. Zo was het een paar jaar geleden groot nieuws dat Marokkaanse soldaten in Franse dienst waren gestorven voor de vrijheid van Nederland. De arme jongens spoelden aan op de Zeeuwse stranden nadat hun boot was getorpedeerd. Daarom liggen ze in Zeeland begraven. Uiteraard was het een tragedie, maar de enorme aandacht die dit verhaal kreeg was buitenproportioneel als je het vergelijkt met de andere rampzalige gebeurtenissen die tijdens WOII plaatsvonden. Het weerhield het Comité 4 en 5 mei in Utrecht er niet van om tijdens Dodenherdenking de Marokkaanse vlag te hijsen terwijl het natuurlijk ging om een voetnoot en zeker geen hoofdthema.

Dader werd slachtoffer. Hoe troebel wil je het hebben?