Die twee minuten zijn nu weer van ons

OpinieZ

4 mei was altijd een bijzondere dag tijdens onze korte jeugd. Er heerste een gespannen sfeer die door mijn broers en mij werd ervaren als iets bijzonders, maar niet negatief. De apotheose van deze zwijgzame ingehouden dag kwam om klokslag 20:00 uur. Met onze neuzen tegen het raam zagen we de straatverlichting twee minuten branden en weer uitgaan. Onze ouders gedroegen zich anders op die dag dan op alle andere dagen van het jaar. Het is altijd een bijzondere dag gebleven.

Titelfoto: Ernst Lissauer


Dimensie
Wij konden die dag niet delen met anderen. Hij was van ons. We deden er niet veel mee en tegelijkertijd wisten we ieder met onze eigen invulling dat het betekenisvol was. Er kwamen verder geen emoties bij, geen toespraken, niks bijzonders dan naar dat tijdstip toe leven. Het smalle weggetje door de Haagse Vogelwijk was met die bijzondere lantaarnpaal ons speelgebied. Nu…

View original post 640 woorden meer

Advertenties