Lieve Stad – behalve voor joden

Artikel van Sta-Pal, zie onderaan de link

 

“Ik vind een boerkaverbod zó niet bij Amsterdam passen” – Femke Halsema (GroenLinks), burgemeester van Amsterdam.

Alweer jaren geleden las ik in de Panorama een artikel over een tweetal Panorama-redacteuren, die in persoon proefondervindelijk gingen vaststellen in hoeverre het nog mogelijk was om zonder problemen met een keppeltje op hun hoofd door – als ik het me nog goed herinner – Amsterdam Oud-West te wandelen. Hun bevindingen werden daarna breed uitgemeten in de Panorama. Helaas heb ik het betreffende artikel niet weten te achterhalen, maar wat hen overkwam, verdiende – wat ik me er nog van herinner – op zijn zachtst gezegd bepaald geen schoonheidsprijs. Het betreffende artikel staat echter niet op zichzelf; u treft aan het einde van dit artikel een selectie aan van links naar artikelen waarin vergelijkbare situaties beschreven staan. Spoiler: het is werkelijk tenhemelschreiend.

Wat zo mogelijk nóg tenhemelschreiender is, is dat het toenemende antisemitisme in West-Europa door met name media en politiek wordt toegeschreven aan wat zij aanduiden als extreem-rechts. Dat is naar mijn mening nogal merkwaardig, aangezien alleen het nationaal-socialisme als een uiterst racistische ideologie wordt gekenmerkt door een virulente jodenhaat en het aantal neo-nazi’s slechts marginaal is. Het fascisme en aanverwante stromingen kennen een dergelijke rassenleer helemaal niet. Wèl worden steeds meer partijen en groeperingen van conservatieve signatuur steeds meer de extreem-rechtse hoek ingedrukt door partijen en groeperingen die niets ophebben met het conservatisme. Het zijn juist veeleer partijen en groeperingen ter línkerzijde van het politieke spectrum, die zich steeds meer als antisemitisch profileren, met als afschrikwekkend voorbeeld de Britse Labour-leider Jeremy Corbyn. Hieraan ligt een afkeer van het optreden van de staat Israël ten opzichte van de zelfbenoemde Palestijnen ten grondslag; iets, waar Corbyn helaas niet het patent op blijkt te hebben. Voor meer achtergronden in dezen verwijs ik graag naar de artikelen die Charlef Brantz over dit onderwerp op onze site heeft gepubliceerd.

Terug naar Amsterdam en burgemeester Halsema. Afgelopen zaterdagavond zei de burgemeester in een georganiseerd debat in jongerencentrum Argan in Slotervaart dat ze ziet dat moslims het moeilijker in de stad hebben dan anderen: “Daar hoeven we niet ingewikkeld over te doen. Zeker als je herkend wordt door je sluier of baard. Dan heb je het soms zwaar te verduren”. Dat is natuurlijk een gotspe en daarnaast slechts het zoveelste voorbeeld van dhimmitude, van islamisering, van het buigen voor de islam, van het verdraaien van de werkelijkheid, van het mislukken van de veelbezongen multiculturele samenleving en de integratie. Er wórdt helemaal niet samen geleefd, laat staan geïntegreerd: in weerwil van de ontzuiling is er gewoon een nieuwe zuil ontstaan, met eigen politieke partijen, media, onderwijs, verenigingsleven en religieuze centra. “Ik heb het gevoel dat mijn vrije leven, waar ik in de jaren zeventig voor gevochten heb, weer in de pan wordt gehakt door dat soort mensen. De salafisten en de fundamentele moslims”, sprak een zeer geëmotioneerde Amsterdammer in het debat met burgemeester Halsema.

Lees hier  verder op Sta-Pal