Twee statenoplossing: ‘slaan op het dode paard van Palestina’

Vlaamse Vrienden van Israël

George Orwell waarschuwde in zijn prachtige essay Politics and the English Language voor ‘flyblown metaforen’. Toch zijn er momenten waarop een politieke schrijver sofisme zo absurd vindt dat een afdaling naar het cliché de enige adequate reactie is.

Dus de uitdrukking ‘een dood paard slaan’ komt in mij op na het lezen van een golf van krantenartikelen en opiniestukken die het kwaad betreuren van Benjamin Netanyahu’s plan om de Israëlische soevereiniteit uit te breiden naar andere regio’s van Judea-Samaria, ook bekend als de Westelijke Jordaanoever.

Het ter ziele gegane paard in kwestie is de ‘tweestatenoplossing’ die lange tijd het middelpunt was van diplomatieke initiatieven om het Israëlisch-Palestijnse conflict te beëindigen. En typerend voor deze tandenknarsende, kledingstuk-verscheurende ‘wee is mij’-stijl van redactionaliseren was een opinieqtuk van de Australische academici Anas Iqtait en Tristan Dunning van 23 mei 2020 in The Age.

In dit artikel besteden Drs. Iqtait en Dunning bijna…

View original post 860 woorden meer